สิทธิมนุษยชน---->> สิทธิสตรีในการทำแท้ง

       เรื่องของการทำแท้งถูกกฏหมาย เป็นเรื่องที่เมื่อใดที่มีการหยิบยกขึ้นมาพูด ก็จะมีกลุ่มผู้ที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วยกลุ่มผู้ที่เห็นด้วยจะมองในเรื่องของปัญหาสังคมเช่น ผู้หญิงต้องเสี่ยงตายและเป็นหนี้ คลีนิคทำแท้งผิดกฎหมายที่มีมากมาย แม่เอาเด็กไปทิ้งในถังขยะ การแก้ไขกฎหมายการทำแท้งจึงเป็นทางแก้ไขปัญหาเหล่านี้
           ส่วนกลุ่มที่ไม่เห็นด้วย จะมองในเรื่องของศีลธรรม วัฒนธรรม และศาสนา กลุ่มที่ไม่เห็นด้วยมองว่าการทำแท้งเป็นการทำลายชีวิต เด็กในครรภ์มีค่าความเป็นคนเท่ากับผู้ที่มีชีวิตอยู่ การทำแท้งถูกกฎหมายจึงเป็นสิ่งที่หลุดกรอบจากวัฒนธรรมดั้งเดิมของคนไทยมาก
      การเคลื่อนไหวเพื่อแก้ไขกฎหมายอาญาเรื่องความผิดฐานทำให้แท้งลูก ตามมาตรา ๓๐๑-๓๐๕ ดำเนินมานาน นานเท่า ๆ กับที่ปัญหาของผู้หญิงที่ตั้งครรภ์โดยไม่พึงประสงค์ดำรงอยู่ตลอดมา จากปี ๒๕๑๗ กระทั่งปัจจุบัน 
การทำแท้งกลายเป็นสิ่งผิดกฎหมาย เมื่อมีการปรับปรุงกฎหมายไทย ให้เป็นไปตามเงื่อนไขทางการเมืองในยุคจักรวรรดินิยม มีการประกาศยกเลิกกฎหมายลักษณะผัวเมีย และบังคับใช้กฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. ๑๒๗ ซึ่งรับเอาแนวคิดมาจากกฎหมายเยอรมัน
          ในกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. ๑๒๗ มีบทบัญญัติเกี่ยวกับความผิดฐานทำให้แท้งลูกในมาตรา ๒๖๐-๒๖๔ ห้ามการรีดลูกนับแต่เด็กเริ่มปฏิสนธิ จนถึงก่อนคลอด โดยไม่มีบทยกเว้นโทษในทุกกรณี 
      การประกาศใช้ประมวลกฎหมายอาญา ในเดือนมกราคม ๒๕๐๐ ได้มีการปรับปรุงบทบัญญัติ เกี่ยวกับความผิดฐานทำให้แท้งลูก และบรรจุไว้ในมาตรา ๓๐๑-๓๐๕ ซึ่งบทบัญญัติตามประมวลกฎหมายอาญานี้ ได้ยกเว้นความผิดของการทำแท้งไว้สองกรณี คือ เมื่อมีความจำเป็น เนื่องจากสุขภาพของหญิง และเมื่อครรภ์นั้นเกิดจากการถูกข่มขืน กฎหมายนี้บังคับใช้มาจนปัจจุบัน โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ทั้งสิ้น

      การเคลื่อนไหวเรียกร้องให้มีการปรับแก้ ในส่วนที่ว่าด้วยความผิดฐานทำให้แท้ง เริ่มมีมาตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๑๗-๒๕๒๑ แต่จริงจังและเป็นรูปธรรมชัดเจน เมื่อปี ๒๕๒๒ เป็นต้นมา โดยรัฐบาลได้แต่งตั้งคณะอนุกรรมการทำการศึกษา และปรับแก้เพื่อให้กฎหมายทำแท้งทันสมัย สอดคล้องกับสภาพปัญหามากขึ้น

๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๔ คณะอนุกรรมการแพทยสภาชุดใหม่ มีมติให้ตั้งคณะอนุกรรมการพิจารณาแก้ไขประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๕ อีกครั้ง หลังจากกรมอนามัยได้สำรวจสถานการณ์ทำแท้งในประเทศไทย และการแก้ปัญหาในปี ๒๕๔๒ โดยเก็บข้อมูลจากโรงพยาบาล ๗๘๗ แห่ง จากหญิงที่เข้ามารักษา ภาวะแทรกซ้อนจากการทำแท้ง ทั้งที่ทำในโรงพยาบาลของรัฐ และที่ทำแท้งเอง ๔๕,๙๐๐ ราย ผลการสำรวจระบุว่า กลุ่มตัวอย่างที่มาโรงพยาบาลด้วยภาวะแทรกซ้อน ๔,๕๘๘ คน ร้อยละ ๖๕.๗ เป็นการทำแท้งจากคลินิก ซึ่งส่วนใหญ่กระทำโดยหมอเถื่อน ร้อยละ ๒๒.๔ ทำแท้งในโรงพยาบาล ที่เหลือร้อยละ ๑๑.๙ ทำแท้งด้วยตัวเอง อายุครรภ์เฉลี่ยที่ทำแท้งประมาณ ๑๓ สัปดาห์
      ข้อมูลดังกล่าวสวนทางอย่างสิ้นเชิง กับจำนวนคดีอันน้อยนิด เกี่ยวกับความผิดฐานทำแท้ง เพราะในขณะที่มีกฎหมายห้ามการทำแท้ง (นอกจากสองกรณีข้างต้น) กลับมีผู้ป่วยด้วยภาวะแทรกซ้อน จากการทำแท้งเป็นจำนวนมาก ประเด็นที่ว่ากฎหมายอาญา ๓๐๕ ไม่สามารถบังคับใช้ได้จริงและเป็นกฎหมายที่ล้าสมัย ไม่สอดคล้องกับสภาพสังคมปัจจุบัน จึงถูกวิพากษ์วิจารณ์ และหยิบยกขึ้นมาพูดอีกครั้ง 

  การศึกษาผลงานวิจัยทั่วประเทศไทยในหัวข้อการทำแท้ง ซึ่งรวบรวมจากงานวิจัยกว่า ๑๐๐ ฉบับย้อนหลังไปกว่า ๓๐ ปี โดย ผศ. ดร. สุชาดา รัชชุกูล คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พบว่า ผู้หญิงที่ทำแท้งส่วนใหญ่ เป็นหญิงที่สมรสแล้วมากกว่าผู้หญิงโสด และส่วนใหญ่เป็นผู้ที่ใช้วิธีคุมกำเนิดแต่ล้มเหลว
      สาเหตุของการทำแท้ง พบว่าผู้หญิงโสดมักทำแท้งด้วยเหตุผลทางสังคม เช่น ฝ่ายชายไม่รับผิดชอบ ยังอยู่ในวัยเรียน ยังไม่ได้สมรส เป็นต้น ส่วนกรณีหญิงที่สมรสแล้วมักเป็นเพราะปัญหาด้านเศรษฐกิจ ฝ่ายชายไม่รับผิดชอบครอบครัว เป็นต้น หลังปี ๒๕๓๕ เป็นต้นมาพบว่า รากฐานของปัญหาการทำแท้ง เกิดจากปัจจัยทางสังคมเป็นตัวผลักดันที่สำคัญ และงานวิจัยอีกส่วนหนึ่งชี้ชัดว่า ผู้หญิงที่ตั้งท้องจำนวนหนึ่ง ไม่ต้องการทำแท้งถ้ามีทางเลือกอื่น ๆ 

      ในส่วนของผู้ประกอบการและวิธีการทำแท้ง ในช่วงแรก ๆ พบว่าร้อยละ ๙๐ ของผู้ให้บริการทำแท้งเป็นหมอเถื่อน และใช้วิธีการทำแท้งที่มักจะนำไปสู่การเกิดภาวะแทรกซ้อน ทำให้ผู้หญิงที่ไปทำแท้งต้องพิการ จนกระทั่งถึงเสียชีวิต ปี ๒๕๓๗ มีงานวิจัยว่า ผู้ให้บริการทำแท้งเป็นหมอเถื่อนร้อยละ ๔๕ และมีแพทย์ปริญญา ให้บริการทำแท้งมากขึ้นกว่าเดิม

               ในปัจจุบันหลายประเทศมีการทำแท้งถูกกฏหมาย เช่นประเทศญี่ปุ่น แต่ในประเทศที่มีการทำแท้งถูกกฏหมายก็ยังมีเงื่อนไขว่าด้วยการทำแท้งหลายข้อหรือหลายขั้นตอน ที่สำคัญๆคือใครบ้างเป็นผู้มีคุณสมบัติสามารถเป็นผู้ให้บริการได้ ระยะเวลาของการตั้งครรภ์ก็เป็นเงื่อนไขสำคัญที่ต้องพิจารณาว่าทำแท้งได้หรือไม่ และก็ยังมีอีกหลายๆประเทศที่กำลังถกเถียงในเรื่องของการทำแท้งถูกกฎหมายดิฉันเชื่อว่า ข้อจำกัดของมิติทางกฎหมายปัจจุบัน จะนำไปสู่การมีกฎหมายใหม่ที่สอดคล้องกับปัญหาและวัฒนธรรมของเรา

อ้างอิงจาก

http://www.sarakadee.com/feature/2001/11/vote.shtml