ความเห็น: 8
จะเป็นนักเขียนอ้ะ...จาเป๊นนนนนนนน!!!
แปลกนะคะ อยากเขียนอะไรมากมาย แต่พอจะจรดนิ้วลงบนแป้นคีย์บอร์ดทีไร ความคิดต่างๆนานกลับหายเกลี้ยงเลยแฮะ อาจเป็นเพราะมีเรื่องให้คิดเยอะมั้งคะ ทั้งเรื่องงาน เรื่องหัวใจ( กิ๊ว….ววว) แล้วก็เรื่องงานอดิเรกที่กำลังกลายเป็นงานสาหัสอเนก เพราะดันใจจดใจจ่อกะมันแทนที่จะเป็นสิ่งที่เอาไว้ทำเพื่อแก้เครียด ก็เครียดเพราะมันซะงั้น 555 จะเรื่องอะไรล่ะคะ ถ้าไม่ใช่ การเขียนนิยาย ยิ่งนานวัน ความรู้สึกอยากเป็นนนักเขียนก็ยิ่งมากขึ้น
วันนี้เข้าไปในร้านเช่าหนังสือเจ้าประจำที่หน้าปากซอย ได้ยินเจ๊ๆนักอ่านทั้งหลายส่งเสียงร้องถาม ‘โต้ง’ เด็กเฝ้าร้านรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเราถึงนิยายจากสำนักพิมพ์ยอดนิยม – แจ่มใส นั่นเอง ซึ่งสาวนใหญ่ก็เป็นนิยายแนวรักหวานแหวว อ่านแล้วยิ้ม อ่านแล้วเคลิ้มนั่นแหละค่ะ สาวๆน่าจะคุ้นกันดี ( แหม เห็นห้าวๆอย่างนี้ ดิชั้นก็ผู้หญิงนะคะ !) เพราะแจ่มใสนี่ เค้าสร้างแบรนด์ตัวเองได้จนถึงขั้น ถ้ามีนิยายรักแนวโมเดิร์นออกมา ก็จะเรียกกันว่า นิยายแนวแจ่มใส ทันที พอๆกับ เพลงแนวเบเกอรี่ นั่นแล
นิยายเรื่องล่าสุดที่อ่าน
นิยายเล่มโปรดบางเล่ม
ขวัญก็เป็นหนึ่งในนั้นล่ะค่ะที่เข้ามาในร้านปุ๊บก็ต้องมองหานิยายแจ่มใสก่อนเลย และช่วงนี้ก็อย่างที่เกริ่นไว้ ว่าเครียดหนัก เลยต้องหาหนังสือมานั่งอ่านให้ได้ แต่ก็พบว่า ไม่!! ไม่มีนิยายน่าอ่าน หรือนิยายเองใหม่ที่ไม่ผ่านตาขวัญมาเลยสักเล่มเดียว ( ปกติอ่านเฉลี่ย สัปดาห์ละประมาณ 3 เรื่อง)
ด้วยความอัดอั้น ขวัญเลยเผลอกระทืบเท้า
มือไม้ปัดไปมาราวกับนางร้ายในละครหลังข่าวก็ไม่ปาน
จนเจ๊คนนึงแกหัวเราะพรืดออกมา
โหย…..เจ๊ น่าจะเข้าใจกันบ้างนะ หนอนเหมือนกันแท้ๆ
นอกจากการไม่ได้นิยายอ่านจะทำให้ขวัญไม่ค่อยจะเปรมปรีดิ์ในค่ำคืนอันยาวนานนี้
แล้ว มันยังมีอีกเรื่องนึงที่ต่อเนื่องมาจากย่อหน้าแรกค่ะ
พอได้ยินเจ๊ๆเค้าเรียกหานิยายแจ่มใสกันเจี๊ยวจ๊าว
ได้บรรยากาศมีตติ้งแฟนคลับสำนักพิมพ์
ไอ้ความอยากเป็นนักเขียนจัด ก็เลยเกิดอารมณ์จี๊ดขึ้นมาอีกรอบ
แล้วแอบบอกเจ๊ๆพ่วงให้สัตย์ปฏิญาณกับตัวเองในใจว่า
“ รอก่อนเถอะค่ะเจ๊ หนูจะเอานิยายหนูแจกเจ๊อ่านกะมือเลยทีเดียว
เจ๊จะได้ไม่ต้องมาร้องเรียกไขว่คว้าแย่งชิงให้ทรมานใจ!!!”
กรี๊ด…ดดด
ตบท้ายดังๆในใจ ว่าฉันต้องทำได้ ต้องมีสักวัน ต้องมีสักวัน
แล้วหันมามองนิยายในสต็อกตอนนี้ก็ เฮ้อ มากมายหลายเรื่องเหลือเกิน
ที่ฟุ้งๆไอเดียเก็บเอาไว้ในคอมฯ แต่ไม่ยักกะออกมาได้สมบูรณ์สักที
เพื่อนๆคะ การจะเป็นนักเขียนเนี่ย.. มันยากนะคะ
ความเห็น
+1 กำลังใจ ^_________^
โห อาจารย์ไอเดียเก๋กู้ดมั่กๆ จริงๆแล้วไม่ยากหรอกจ้าขวัญ...
ก่อนอื่นต้องอย่าเครียด อย่ากดดันตัวเอง พล๊อตทุกอย่างมันอยู่ในหัวแล้วล่ะ หาบรรยากาศดีๆ เครื่องดื่มเย็นๆซักแก้ว ใจเย็นๆมีสมาธิและบรรจงถ่ายทอดออกมา
แนะนำว่าไม่ควรเขียนในตึกนะ มันปิดกั้นจินตนาการน่าดู เริ่มจากเขียนเป็นภาพก็ได้ ลองไปใช้ดูนะ เราว่าช่วยเพิ่มพลังให้นักเขียนได้เยอะเรยจ้า ^^
(เอ แต่ใน บล็อกก็เขียนเก่งน่าดูเลยนะ อิอิ ^^" ขวัญทำได้ สู้ๆ)
- ขวัญเหมือนเราตรงที่อยากเป็นนักเขียนเหมือนกันอ่านของเขามามากมายก็อยากให้คนอ่านผลงานที่เป็นของเราบ้างใช่ป่ะ (ล้อเล่น) นักเขียนที่ที่แท้เขาไม่หวังผลประโยชน์หรอกครับไม่ว่าคนจะอ่านหรือไม่ก็ตามเขาก็มีความสุขที่ได้เขียนจริงมั้ยขวัญ
- เรามีนิยายที่ชอบอยู่หลายเล่มทีเดียว แต่ไม่ใช่แนวรักโรแมนติก เป็นแนวประโลมสังคม อย่างนวนิยายซีไรต์ครับ
- ขวัญอ่านทุกแนวมั้ย
การที่จะเป็นนักเขียนไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะนักเขียนต้องมีจินตนาการที่แตกต่างจากคนทั่วไป รักที่จะเขียน ขวัญเคยอ่านเรื่องบรรณพิภพมั้ยลองหาอ่านดูเป็นเรื่องเกี่ยวกับคนที่เขาอยากเป็นนักเขียนครับ
1. RGB679
ความพยายามที่มีอยู ณ เวลานี้ ถูกบั่นทอนลงด้วยปัญหาหลายๆประการค่ะ หลายอย่างเลยต้องพักเอาไว้ก่อน แต่ก็จะพยายามต่อไปค่ะ
อ.สุนิตจะลองเข้าไปสำรวจดูค่ะ ขอบคุณมากเลยค่ะ พี่สุนิตห้ามเขียนใต้ตึกเจซีด้วยใช่มั้ย ฮ่าฮ่า มิน่าเล่า ไม่เคยได้ไอเดียบรรเจิดจากที่นั่นเลย กร๊ากกกก
4. ฮัมดาน
- ส่วนใหญ่ ขวัญอ่านนิยายค่ะ คลายเครียดดี แต่นิยายจรรโลงสังคมก็อ่านได้นะ เพียงแต่ไม่ค่อยจะมีแรงดึงดูดต่อกันเท่านั้น ฮ่าฮ่า ทุกครั้งที่อ่านนิยายประเภทนี้ขวัญจะรู้สึกดีนะเพราะมีข้อคิดเยอะ และสามารถนำมาใช้ในชีวิตได้จริงๆ
- ตอนที่เริ่มเขียนเนี่ย ก็ไม่ได้หวังว่าต้องมีคนอ่านของเรามากมายถึงขั้นกลายเป็นนักเขียนขั้น celeb อย่างที่หลายๆคนเป็นหรอกค่ะ ถึงตอนนี้ ก้อยากเขียนเพื่มถ่ายทอด บันทึกจินตนาการของตัวเองไว้ แต่ไปไปมามา ถ้ามีคนอ่านก็ดีไม่ใช่เหรอ ^ ^
- ตอนเด็กๆ แอมอยากเป็นนักเขียนมืออาชีพ ต่อมาก็ตั้งใจจะเอนท์เข้าคณะในฝัน... คณะวารสารฯ มธ. ด้วยความจำเป็นบางอย่างทำให้ชีวิตต้องทิ้งความฝัน.. มาอยุในโลกแห่งความเป็นจริง
- ยังไงก็ตาม... ทุกวันนี้แอมก็เลือกที่จะทำในสิ่งที่รัก พร้อมๆไปกับสิ่งที่ต้องทำ..เพราะมันเป็นทางเดียวที่ทำให้แอมยิ้มได้
- คิดถึงเจ้นะ >__<
บันทึกอื่นๆ
- เก่ากว่า « ต่อจากนี้ จะมีแต่เรื่องดีๆเกิดขึ้น
- ใหม่กว่า » "ที่หมาย" กะ "ที่ตาย" ไม่เหมือนกันนะคะ
