กลับมา...มาจากตระเวนกิน

เลยเข้าไปด้านในตัวร้าน เป็นที่วางโต๊ะประมาณสิบตัวซึ่งมีขนาดต่างกัน เรียกว่ าเอาไว้รองรับลูกค้าต่างจำนวนได้อย่างดี ต้นไม้ปลอม ( ขวัญเรียกว่าต้นไม้ปิศาจ เพราะต้นไม้ต้นเดียว มีทั้งมะม่วง ส้ม แอปเปิ้ล องุ่นงอกออกมาเต็มไปหมด เหอเหอ ) ยืนตระหง่านให้สีสันและความรู้สึกแบบสวนสาธารณะช่วงฤดูหนาว

แต่ที่โดดเด่นก็คือ ส่วนที่เป็นครัวค่ะ เขาเอากระจกใสมาแทนผนังทึบๆอย่างที่ร้านทั่วๆไปทำกัน ทำให้เราเห็นหมดเลยว่า มีใครอยู่ในครัวบ้าง ครัวสะอาดแค่ไหน และสีหน้าคนทำไอศกรีมเนี่ย รื่นรมย์ดีหรือไม่ด้วย – ก็ถ้าคนทำไอศกรีมใจไม่เย็นหน้าไม่ยิ้ม แล้วไอติมมันจะอร่อยได้ไงคะ

ดูเมนูปุ๊บแทบหงายหลังค่ะ พี่น้อง เพราะราคามันมากมายกว่า Swensen’s หรือแม้แต่ Baskin&Robbin’s ซะอีก แต่ด้วยความอยากลอง ตามประสาคนถือคติพ่อว่า “ อะไรไม่เคยลองก็ลองซะ  ชอบ-ไม่ชอบค่อยว่ากันทีหลัง”

ขวัญเลยสั่ง อืมม..อะไรน้า พาเฟต์โยเกิร์ตเสารสกับแอปเปิ้ล มั้งคะ ส่วนพี่จอสั่งอืม รู้สึกจะเป็น พีช นั่นแหละจำไม่ได้ง่า

A.                                                                          B.

 C.                                                                    D.

E.                                                                   F.

A.เมนูแรกที่ลองค่ะ

B.น่าอร่อยเนาะ อุอุ

C. คุณชายจอกำลังพิจารณา สตรอเบอรี่พาเฟต์ เมนูที่สองที่ลองเหมือนกัน